یک استکان چای
•* *•.ღیک استکان چای •* *•.ღ
درمان عشق درمان عشق صبر است تا آن زمان که شاید هرچند عمر عاشق زین بیشتر نپاید باخون دل نوشتم بر کارگاه دیده دست از طلب ندارم تا کام من برآید یا جان رسد به جانان یاجان زتن برآید ای غافل از درونم بر روی شاد منگر کشتی غم فکنده در شط سینه لنگر دانی که عشق خوبان آخر چه کرد با دل بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر کز اتش درونم دود از کفن براید آن کس که دفتر ما آغاز شد به نامش پرکرده دور گردون از کینه جام جانش جانا قسم به هستی وین شور و حال مستی بنمای رخ که خلقی واله شوند و حیران بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید با حسن رویت ای ماه در جمع دل فریبان بی دانه هم در آینددر دام تو اسیران سالی گذشت و مارا به زین نبوده حالی جان بر لب است وحسرت در دل که از لبانش نگرفته هیچ کامی جان از بدن بر آید ای آنکه دوش گشتی غایب ز دیدگانم در سینه جای داری ای راحت روانم گویم به نکته رازی در کار عشق بازی از حسرت دهانش آمد به تنگ جانم خود کام تنگ دستان کی زان دهن بر آید هر کو زآتش حق شد سینه اش گدازان نامش به نیکی آید در جمع سرفرازان خاکی چو در طریقت از خواجه پیروی کرد گویند ذکر خیرش در جمع عشق بازان هر جا که نام حافظ در انجمن برآید. خاکی با کسب اجازه از حضرت حافظ
| Design By : Night Skin |
می خواهم شعار بدهم . چه کسی گفته شعار بد است . شعار مثل دعا تکرار باورهاست و من به تکرار باورها باور دارم ( شاید چون به حافظه دراز مدتم اعتماد زیادی نیست).
می خواهم شعار بدهم : "درود بر من ".
مقابل آینه می ایستم. حالا من هستم و خودم. خودم را برانداز می کنم.
تمام عقاید و اندیشه هایم را . تمام خوبها و بدها را در ذهنم منظم می کنم.
ممکن است بعضی جاها به خودم نمره مثبتی ندهم اما آنها را مثل خاکروبه زیر فرش پنهان نمی کنم. آنها با من هستند با من نفس می کشند با من بیدار می شوند و می خوابند.
" من هستم " با همه خطاها و اشتباهاتم و هستم چون می خواهم فرصت برای انتخاب داشته باشم. نمی خواهم تمام وقتم را صرف آنچه از من می خواهند بکنمو
می خواهم بنشینم و " یک استکان چای " جلویم بگذارم و فرصتی برای اندیشیدن به خودم بدهم.
" یک استکان چای " یعنی توقفی کوتاه برای مرور گذشته حال و آینده.
هر روز لحظه های بی شماری رفتار های چندش آور انسانها باورمان را می خراشد و " یک استکان چای " با ما فرصتی می دهد ببینیم ما با لحظه های خود و دیگران چه کردیم .
اما فقط یک استکان چای . نمی خواهم فرصت زیستن در این دنیای زیبا را در کنج اتاق هدر دهم.
از گوشه پستو ها انسان بیرون نمی آید.
تولد " یک استکان چای " که حاصل تلاش مهدی عزیز است شاد باش می گویم.
و همه شما عزیزان را به یک استکان چای دعوت می کنم .
بیایید برای هم بنویسیم . بیایید مثل جردمه های دوران خوب مدرسه بنویسیم
" زندگی با شکوه تر از آن است که در لابه لای گلایه ها و تردیدها بپوسد. "
مجید خاکی زاده ( خاکی )
1387/1/20
Authors
-
====> MAJID
====> MAHDI
